menu

Interview 05 (deel 2), Bernd Scholz, Bakkumse Sperrgebiet

Project:

Samen leven en samen werken in het Bakkumse Sperrgebiet
Realisatie project:
Caleidoscoop Film
Tijdsbestek:
1939-1945
Locatie:
Noord Hollandse duinen, Castricum, Bakkum
Meer projectdetails
Aan het laden...

U kunt hier naar fragmenten zoeken

Bernd Scholz (geboren 1 januari 1921) was tijdens de Tweede Wereldoorlog als Duitse soldaat van de Kriegsmarine gelegerd in Castricum. Dit is het tweede deel van het met hem gehouden interview.

Bernd Scholz kwam als twaalfjarige bij de Hitlerjugend in 1933. Hij kon eind jaren dertig zijn techniek opleiding niet afmaken omdat de oorlog uitbrak en hij in het leger moest. Hij kwam bij de marine, afdeling radarwerken. Na een korte opleiding in Denemarken en Duitsland werd hij in Nederland gestationeerd, eerst drie maanden in Wijk aan Zee, daarna vanaf 1942 ruim een jaar in Castricum. Hij woonde naast de radarpost die gestationeerd was aan de zuidkant van Castricum, in het Sperrgebiet. Elke dag moest hij vier uur informatie verzamelen op de radarpost en daarna had hij acht uur vrij. Hij had dus veel vrije tijd.

Aan deze periode in Castricum heeft hij goede herinneringen. Hij had veel contact met de Nederlandse bevolking, dreef handel en hoefde niet aan oorlogshandelingen deel te nemen. Hij ging naar de bioscoop in Castricum, speelde piano in het café en ging ook wel uit in Amsterdam. Ook had hij twee keer per jaar verlof om terug naar Duitsland te gaan. Bij de Kriegsmarine had je het beter dan andere Duitse soldaten het hadden.

Hij leerde in deze periode zijn vrouw N. kennen, zij was een van de dochters van de tuinder die zijn land naast de radarpost had. Ze hadden een tijdje verkering maar het raakte ook weer uit.

Eind 1943 werd Bernd Scholz overgeplaatst naar Frankrijk, volgens eigen zeggen omdat hij en zijn kameraden het werk op de radarpost niet serieus genoeg deden.

Na de oorlog heeft Bernd Scholz vier jaar in krijgsgevangenkamp gezeten. Pas toen heeft hij ontberingen mee gemaakt zoals veel andere mensen tijdens de oorlog meemaakte, zoals ondervoeding, ziektes, slecht sanitair, vernederingen. De eerste die hem daar post stuurde was N. met wie hij een tijdje verkering had gehad. Zij en haar acht zussen hadden in 1945 een aantal weken vast gezeten omdat ze met Duitse soldaten omgingen.

In 1950 is N. naar Duitsland gekomen en zijn Bernd Scholz en zij getrouwd. Ze hebben nooit overwogen om in Nederland te gaan wonen. Volgens meneer Scholz had dit onder andere te maken met het oorlogsverleden.

Andere interviews over Samen leven en samen werken in het Bakkumse Sperrgebiet